Niets leidt tot niets


Ik lag op de bank en staarde omhoog
Het was stikdonker en zag geen moer
Ik was zenuwachtig maar wist niet waarom
Druilerig liepen de weerberichten uit mijn telefoon
Pokkerig was het restant van mijn scheerbeurt
Geen middel is onbeproefd zolang je het niet weet
Ik heb het niet achter niet gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Het wit van mijn ogen was weg
Geestverruimende middelen lagen verspreidt om mij heen
Irritatie door jeuk op mijn rug. Ik kan er niet bij
Het was stikdonker en ik zag mijn moer, plastic hoofdkapje
Emotionele blikken spoten vochtig uit mijn ogen
Een gebouw stond in brand

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Het water kwam tot mijn lippen
De Playstation walmde van geweld
Bloeddrukverhogende beelden verlieten het scherm
Damp kringelde uit mijn oren
De knop deed wonderen
Ik heb het uit achter het uit gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
De ruimte was rokerig en stonk
Mijn vingers trilden en trokken krom, zoekend naar houvast
Moeder zwaaide naar mij met twee handen tegelijk
Ze ging langzaam achteruit zonder te bewegen
Het stipje verdampte tot niets, zelfs geen as
Niets om vast te houden, vingers vormden zich tot vuisten

Ik lag op de bank en staarde omhoog
De krant op mijn buik, de Peupelier wiegend boven mijn hoofd
Mijn ogen bolden op en de bombast liet zich gelden
De wereld zag er verwrongen uit
De werkelijkheid verdween maar was zo levensecht
Altijd weer bedrogen zelfs door mijn ogen
Ik heb het zien achter het zien gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Naast mij een antenne, verderop een schoorsteen
Ik greep naar mijn kruis
Een flits verraadde een foto
Enkele elektronen in mijn hoofd flitsten mee
Een innerlijke power beval mij bang te zijn
Mijn kruis was weg, het kettinkje hing kaal om mijn nek

Ik lag op de bank en staarde omhoog
God keek op mij neder
Nederig keek ik terug
Mijn mond vouwde zich tot een simpel gebed, stiekem
Een vogel wist treffend te mikken
Ik herriep mijn gebed
Ik heb de stront achter mijn stront gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Mijn neushaartjes meldden mij een penetrante geur
Geld dwarrelde om me heen naar beneden
Hoeren kwamen op de lucht af
Kwam handen tekort Had jeuk op mijn rug
Bloederige handen huid onder mijn nagel
Geld is schoon en geurloos

Ik lag op de bank en staarde omhoog
De stank van een verrotte sinaasappel bereikte mijn neus
Hersencellen deden hun best mij dat vies te laten vinden
De vrucht dreef af en de lucht versproeide zich ver weg
Mama riep uit de verte
Sinaasappelen zijn gezond mijn kind
Ik heb de mama in mijn mama gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Met oprechte deelneming liep ik over het kerkhof
Stinkend nieuwsgierig en uit mijn mond
De stenen lieten mij uitklinken
Ik ben nu ouder dan de meesten hier ooit geworden zijn
Het kerkhof was gesloten
Wegens sterfgeval

Ik lag op de bank en staarde omhoog
De glascontainer werd opgeschud, kan er meer in
Ik schudde ook met mijn kop, kan er meer in
De dwingendrammer in mij liet mij de verkeerde dingen doen
De zon gaf een uitkomstige lichtontsluiting
Maar verslonken de sterren uit beeld
Ik heb het licht achter het licht gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Pocherig hield ik hem omhoog
Verwapperde haren en hersencellen
Razendsnel vormden miljarden elektronen één gedachte
Hij is kleiner dan je denkt
Het vertreffen is begonnen
De viscose cirkel is gespiraliseerd

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Ik moest nu doortasten, krachtig zijn
Maar de sterke wil was blubberend vet
Uitgetogen verorberde ik alles
Ik heb het zwaar, mijn vest wil niet meer dicht
Ik ben te zwaar, mijn vest wil niet meer dicht
Ik heb de wil achter mijn vlees gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Wolkerig ontblies de wind
Ronkende motoren reden ovalen
De beelden verwerden tot schimmen
Roterende draaizwenkers ratelden door de lucht
Een zweem van herkenbaarheid kolkte omhoog
De toekomst van baarblijkelijk begonnen

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Een inslaande brand beukte op mijn lichaam
Organen verwrongen en heet bloed zocht een uitweg
Vocht ontsprong uit elke porie, ontademing alom
De prik was kort en pijnloos, de veter te strak
De organen ontwrongen en uitgetogen
Ik heb de zwakheid achter de zwakheid gevonden

Ik lag op de bank en staarde omhoog
Lippen onlosmakelijk gesloten
De taal ontvreemd, vergeten
Van rechts naar links, onderstevoren
De dageman lag op de loer
Reisde de wereld rond
Verstond niemand meer



©Ghans Dorrebrein



© Ghans Dorrebrein
Home